Johann Grander – badania wody

Johann Grander – człowiek, który eksperymentował z wodą. Urodził się w 1930 roku i mieszkał w Jochbergu. Kim był i dlaczego o nim piszemy? Między innymi dlatego, że jego eksperymenty dowiodły, że woda ma pamięć i potrafi przekazywać informacje. Przybliżmy się nieco bardziej dokonań tego Pana.

Jak wspomnieliśmy we wstępie urodził się w 1930 roku. W latach 70 cierpiał na chroniczne zapalenie stawów w związku z jego stałym kontaktem z zimną wodą. Czekała go operacja. Z racji tego zaczął stosować specjalny masaż za pomocą urządzenia przypominającego dynamo. Urządzenie podczas pocierania o skórę wytwarzało impulsy prądu, które poprawiały ukrwienie. Co ciekawe terapia ta przynosiła efekty, a sam Grander postanowił rozwinąć i ulepszyć swój wynalazek. Dobierał odpowiednie magnesy wykonane ze specjalnych stopów, aby przenosiły naturalny strumień energii.

Jednak zaczęło go coś nurtować… Czy możliwe jest wytworzenie nieszkodliwej energii dla człowieka? Takiej naturalnej energii. Podjął się więc kolejnych eksperymentów, które doprowadziły go do zbudowania generatorów dostarczających bezpieczną, nieszkodliwą dla człowieka energię. Generatory zbudowane były z naturalnych magnesów. W efekcie okazało się, że zmiana energii następowała również w wodzie. Uzyskiwała ona wtedy niesamowite właściwości. Zaciekawiło go to i postanowił przyjrzeć się temu bardziej. Rozpocząć eksperymenty z wodą i poddawał ją procesom energetycznym za pomocą generatorów, która sam skonstruował.

I te eksperymenty znów przyniosły ciekawe rezultaty! Okazało się bowiem, że informacje czy właściwości przekazane wodzie mogą zostać przekazane innej wodzie. My na to dziś mówimy po prostu wodzie sąsiadującej. Woda, która była skażona mikrobiologicznie po zmieszaniu się z nawet odrobiną wody poddanej naenergetyzowaniu zaczynała reagować! Pożyteczne mikroorganizmy zaczęły się rozmnażać i oczyszczać skażoną wodę. Proces ten został nazwany „ożywianie wody”.

Przez kolejne lata Grander stale eksperymentował z wodą. Odkrył między innymi, że drgania w wysokiej częstotliwości, które wytwarzał jego generator zbudowany z naturalnych magnesów, udaje się przenosić w sposób trwały na wodę. W efekcie udowodnił, że woda ma zdolność przechowywania informacji i ich przekazywania. W skrócie mówiąc woda ma pamięć.

Na podstawie jego odkryć stworzono Technologię Grandera, czyli metodę eliminacji w przebiegu oczyszczania wody wszystkich skażeń za pomocą wibracji. Wszystko odbywa się za pomocą specjalnej aparatury, która wprowadza do wody informacje w wysokiej częstotliwości, a jest to 1000 000 Hz. Dzięki temu można przywrócić wodzie pierwotną energię i informacje, która została przez nią utracona.

Jak sam mówi: „Nie wynalazłem rewitalizacji wody. Pozwolono mi ją odnaleźć”

Zmarł 24 września 2012 roku, ale jego wiedza i fundament technologii przetrwały do dziś.